Mantelzorgconsulent, Lida van Rijn, van de Gemeente Gorinchem steekt Mantelzorger een hart onder de riem.

Goedemorgen mantelzorgers,

Zijn jullie ook zo benieuwd wat de overheid vanavond in de Persconferentie weer gaat vertellen. De maatregelen worden verlengd, maar worden ze ook uitgebreid?  Wordt het nog moeilijker om als mantelzorger overeind te blijven? Moet je nog meer maatregelen nemen om “veilig” de boodschappen te doen en mag je nog langer niet naar je geliefde in een verpleeg- of verzorgingshuis. Hoelang gaat het nog duren voor we de kleinkinderen weer kunnen knuffelen en zo zijn er nog honderd vragen.

Ook zijn er mantelzorgers die het nu extra zwaar hebben omdat hun kindje met autisme of andere beperking niet naar school kan. Zo komt er extra druk op het gezin te staan, want de rest gaat ook gewoon door. Huiswerk, eigen werk, zorgen om familie. Het is echt een tijd waarin we alle “ballen in de lucht” moeten houden.

Maar ook de gezinnen waarvan één of meerdere personen in de zorg werken, je wilt er zoveel mogelijk zijn voor de patiënten, maar de angst dat je besmet wordt en dat je het virus meeneemt naar huis is ook aanwezig. Verplegend personeel kunnen naast hun werk ook mantelzorger zijn, ik ken ze! Wat zijn we trots en dankbaar voor deze mensen en wat komt er veel op ze af. Maar ook op onze zorgvragers, onze geliefden die nu maar af moeten wachten of ze de behandeling nog wel krijgen waar ze op wachten. Ook dat brengt weer spanning met zich mee, durf ik nog wel naar het ziekenhuis, stel dat ik opgeroepen wordt.

Ook jonge mantelzorgers hebben het pittig, de hele dag binnen in huis, met je broertje of zusje met een beperking. Niet lekker chillen met je vrienden of even dollen op school. Jongens houd even vol, er komen betere tijden en doe voorzichtig.

Waarom de brief van het Alzheimer Cafe is ingesloten is het volgende. Ouderen in onze omgeving die het “normaal” gesproken samen of alleen nog redelijk redden, kunnen nu, omdat de dagopvang vaak gesloten is, het vreselijk zwaar hebben. Geen dag of moment in de week bijkomen van de zorg voor je partner of ouder(s). Alzheimer is een vreselijke ziekte, ook al zien we die vaak niet aan de buitenkant. Ouderen wonen tegenwoordig niet meer in een bejaardenhuis,  maar bij ons in de straat. Ook al heb je het vreselijk druk met je eigen gezin, kijk ook af en toe eens naar de overburen, gaan de gordijnen  nog open, zie je af en toe de buurvrouw nog door het huis schuifelen. Weet je dat ze nog boodschappen kunnen doen of dat er familie is die dat regelt. Bel bij twijfel even aan en vraag of ze het nog redden. Neem anders contact op met ondergetekende of het Sociaal Team. Het kan ook onze moeder zijn die ver bij ons vandaan woont en nu nergens op terug kan vallen

Zoals premier Rutte zei: we moeten het samen doen!

Heel veel sterkte en ik ben nog steeds via mail of 0183-659549 te bereiken.